Peter Geerlings

Weet je wat erg is? Nou Het lijkt me vreselijk Om nu een eend te zijn Immers Wat ik zie op het water Is Vreselijk Op grote schaal worden eenden verkracht Door woerden Hun mannelijke soortgenoten Die niet op zoek zijn Naar eten Want dat voeren Dat doen wij De Mens, bedoel ik Eenden zoeken de godganse dag Naar rustig ‘vaarwater’ Dan heb je ook nog De agressieve meerkoeten Die een enorme actieradius hebben Om alles wat zich binnen een straal  Van zeker 30 meter Of meer Binnen hun nest bevindt Aan te vallen Zoals in de meest frequente gevallen Een eend die even op adem komt Na een wilde achtervolging  Of gangrape Door 3, 4, 5 geile woerden Hup Daar moet ze weer Weer op de vlucht Wat voor de meerkoeten geldt Geldt in mindere, agressieve, mate  Voor de futen  Die resoluut toevallige passanten Zoals een onschuldige eend  Aanpakken En weer stuift ze door En z...

Hé, psst, ja ik zie jullie wel ’s nacht. Regelmatig maak ik in de avonduren in mijn kano een tocht door de grachten en singels van Leiden. Eigenlijk ben ik de avondkanoër maar nachtkanoër klinkt beter. Hoe dan ook, vanaf het water is de stad en het doen en laten van haar inwoners zo mooi te observeren. Althans voordat ik in de meditatiemodus schiet. Zomaar een avond. Ja, ik zie jullie wel, studenten. Achter jullie kleine ramen en computers gedoken. Ook al is het voor sommigen moeilijk te geloven, veel studenten studeren ook echt in Leiden. Maar ik zie jullie ook op de bruggen staan en op de stadsbankjes zitten. En bij het verborgen bankje dat opeens opdoemt bij de Webster University. Jullie weten soms niet wat jullie zien als ik voorbij kom, ingepakt om me te beschermen tegen de vorst. Soms lachen jullie me uit, omdat jullie in een groep acteren maar alleen en in kleine groepjes kijken jullie me zwijgend en meestal vriendelijk aan. En natuurlijk zie ik jullie in de smerige en klei...