Doorgaan naar hoofdcontent

Wie of wat is Kees de Steenkool?



Waarom wil ik weten wie dat is en hoe kan ik verlangen te weten wat een persoon is? Kees de Steenkool is een persoon, daar ga ik van uit, die al jaren allerlei producten, lidmaatschappen en abonnementen aanvraagt op zijn naam maar op mijn adres. Vervelend. Ik heb me voorgenomen om alles als een boemerang zo open mogelijk de virtuele wereld in te slingeren. Vandaar dit episteltje over wie en vooral wat Kees is en wat hij doet.

Om te beginnen maak ik me weinig illusies dat ik erachter kom wie mijn virtuele stalker is. Ik heb besloten Kees zo te bestempelen, een stalker. Een aantal van mijn vrienden denkt dat het een persoon is die het resultaat van zijn, of haar, daden, wil kunnen terugzien. Dat klinkt plausibel. Zij denken dat het één van mijn 111 Facebookvrienden is. De meeste van deze raadgevers zijn ook mijn Facebookvrienden…



Iedere week kan ik een stapeltje brieven en soms een pakketje tegemoet zien van/voor Kees, het is namelijk een druk baasje, met de natuurlijke up-en-downs in de post-flow. Nu heb ik besloten om deze persoon niet als privébezit voor mij te houden, nee, ik deel al een tijd de verrichtingen van Kees op Facebook en heb daar zelfs een speciaal fotoalbum voor hem aangemaakt. Producten die ik van mijn weldoener ontvang leg ik vast, bijvoorbeeld abonnementen op de Micro Gids, Flair of de Veronica gids maar ook een Limburgs T-shirt, een schilderij, ondergoed en een armbandje met een christelijk kruis. Hetzelfde doe ik ook met alle nobele doelen waarvan hij ons lid maakt. Een kleine selectie: Diabetes Fonds, Nationale Postcode Loterij, Terre des Hommes, Reumafonds, Stichting Preventel en ga maar door. Ik deel al deze presentjes met als doel om het ‘geval Kees’ luchtig te houden, er lol aan te hebben en misschien deze persoon toch uit de tent te lokken en te ontmaskeren.

Kees begon zijn ‘stalkcarrière’ met het bestellen van gratis kettinkjes, ondergoed en andere producten. In het begin was dat wel geinig en onschuldig. Mijn zoons zijn heel blij met een groot schilderij waarop een mooie zonsondergang is te zien. We hebben er nooit een rekening van gezien.

Echter, als een ware junk die steeds grotere kicks nodig heeft, ging ook de Steenkool de zaken groter en grootser aanpakken. Zo kreeg ik vorig jaar het bericht dat mijn energieleverancier Essent het contract had beëindigd. Tegelijkertijd werd ik door Energieonline.nl en E-on welkom geheten. Voor deze gelegenheid ben ik mijn telefoon ingeklommen om dit recht te zetten. Op mijn vraag hoe het in godsnaam mogelijk is dat iemand met een valse Email-adres, Kees@gmail.com en een vals telefoonnummer, zomaar klant kan worden, kreeg ik als antwoord dat dat inderdaad een zwak punt is in hun administratie. Ik kan niet anders dan dat ten strengste beamen.

De energieleveranciers zijn niet de enige bedrijven die zo laks en nonchalant omgaan met het aanvragen van nieuwe abonnementen. Dankzij Kees zijn we ook klant met grote schulden bij onder andere Online Breedband (€ 395,79), Gothia (€ 55,06), Lindorff (€ 880,41) en Underwear by Courlux (€ 3,90). Ik, Kees, heeft meer schulden maar ik hou het niet systematisch bij, soms gooi ik de enveloppen direct weg en andere keer verdwijnt het in een grote verzamelvuilniszak.

Na de energieleverancierszaak heb ik maar eens de politie benaderd om aangifte te doen. Zij zeiden dat er niets aan te doen is. Hun advies is om alles wat we binnen krijgen op de naam Kees de Steenkool weg te gooien. Ik ben niet strafbaar en niemand kan mij iets maken omdat alles wordt aangevraagd door een derde die mijn adres misbruikt. Onderzoek, bijvoorbeeld IP-adressen achterhalen, komt er niet van. Goede adviezen waar je echt wat aan hebt, schrijf ik sarcastisch.

Vanzelfsprekend vraag ik me af wie er zo’n hekel heeft aan mij of een ander gezinslid. Bij die bedenkingen kom ik niet ver. Ik heb geen schokkende aanvaringen met anderen gehad. Mijn vrouw werkt veel met leerlingen en ik met vluchtelingen en asielzoekers. In potentie heb je dan twee doelgroepen maar Kees is erg vasthoudend en dat zou ik niet verwachten bij die groepen. Ik heb wel eens geschreeuwd naar asociale bootbestuurders dat ze te hard varen en dat het wel wat zachter kan maar dat is niets ongewoons voor een woonbootbewoner in de waterjungle, zonder wethandhaving, in de stad. En als ik zo bezie tegen wie ik dat gezegd heb, denk ik niet dat zij op dit soort ideeën zijn gekomen, al weet je het maar nooit. Maar dan weer geldt dat Kees het erg lang volhoudt. Ik ben geneigd te denken dat het inderdaad iemand moet zijn die ik (goed) ken. Zoals mijn vrienden (!) ook denken.

Ik reageer nooit op abonnementen, lidmaatschappen of wat voor post dan ook die wij van/voor (lastig) Kees de Steenkool krijgen. Het is naïef om te denken dat je kosteloos wijzigingen bij administraties van bedrijven en organisaties kunt laten aanbrengen. Anno nu moet je voor nagenoeg ieder telefoontje extra betalen, zoals met het beroemde 0900-nummer. Dat zou aardig in de kosten gaan lopen. Buiten de kosten is het een principiële zaak, ik bel nooit om een correctie door te voeren, dan zou ik een secretaresse nodig hebben. En jammer voor Kees, ik heb wel wat anders te doen. Hij moet ook niet zeuren want ik wijd nu een mooi artikel aan hem.

Aanvankelijk stuurde ik veel post terug ‘per retour’ maar dat heeft geen enkel effect. De Kees-post blijft domweg arriveren. Wat tevens als een domme stroom blijft voortbestaan, zijn onbetaalde en oplopende rekeningen. Ik heb een aardig inzicht gekregen in de afhandelingprocedures. Na vele aanmaningen en oplopende betalingen dragen bedrijven hun lastige en niet betalende ‘klanten’ over aan een incassobureau. Ik moet bij deze bureaus denken aan blaffende honden die niet bijten. Al meer dan een jaar dreigt vooral het incassobureau Intrum Justitia met deurwaarders en allerlei artikelen als ik niet betaal maar helaas, de persoon die het goud komt ophalen komt maar niet. Afhandeling is tot nog toe een te groot woord. Ik heb met mijn zoons afgesproken dat als de deurwaarder wel een keer komt zij het gesprek moeten filmen, dat is dan weer leuk voor de Facebookvrienden (en wellicht voor Kees maar dat is oké). Ik zal voor de voeten van de deurwaarder een vuilniszak met post geadresseerd op mijn adres maar met de naam Kees de Steenkool uitstorten. Eerlijk gezegd kan ik niet op hem wachten en op zijn reactie. Maar ik ben nog meer benieuwd hoe ‘ze’, Intrum Justitia met deze zaak omgaan. Overigens zijn er ook bedrijven en organisaties die na veel schriftelijk dreigementen de zaak maar opgeven.

Wat is Kees de Steenkool? Hij of zij is natuurlijk een enorme zielenpoot maar dat is te emotioneel en te kort door de bocht, dus nogmaals de vraag, wat is Kees de Steenkool?

Wat mij betreft is Kees dus een stalker. Dat voor ogen hebbende, heb ik wat materiaal over dit onderwerp opgezocht en ben ik tot het volgende gemiddelde profiel gekomen.

Kees is een eenzame blanke single man, afgewezen in de liefde en een chronische mislukkeling in sociale en seksuele relaties. Waarschijnlijk heeft hij het niet op mij maar op mijn vrouw gemunt. Hij heeft een psychologische- en persoonlijkheidsstoornis, kan dus paranoïde of schizofreen zijn. Wellicht is hij behoorlijk intelligent en vasthoudend want hij neemt nogal wat moeite om mij, mijn vrouw, ons, te blijven bedienen op creatieve wijze. Ook is zijn normbesef afwezig, hij ziet niet in dat het abnormaal is andermans leven zo te volgen. Ten slotte heeft hij een laag gevoel van eigenwaarde. Zo zie je maar, hij is geen zielenpoot, nee we moeten met z’n allen heel veel medelijden hebben met Kees de Steenkool.

Is het handig om deze simpele analyse op te maken? Waarschijnlijk niet want een aantal personen in de vriendenkring zouden in de buurt van deze beschrijving kunnen komen. Zeker weten doe ik het natuurlijk nooit en met een schuin gezicht naar potentiële verdachten kijken zie ik ook niet zitten. Maar toch, ik kan niet anders. En ik moest ook weer wat schrijven, van mezelf.

Waar gaat dit toe leiden, wat wil Kees de Steenkool? Wil hij een relatie met één van ons? Is hij ziekelijk jaloers? Of is het een wraakactie? Gaat dit een zaak worden van wie er het langst gaat leven? Ik hoop het niet.

Normaal gesproken vraag ik niet om commentaren maar nu ben ik er wel benieuwd naar, laat horen wat je er van vindt. Tips zijn ook welkom hoor. Wellicht krijg ik er zelfs een van mijn stalker! Bedankt.

Overigens, vandaag 5 december 2012 kreeg ik slechts één brief van Kees. Schameltjes.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Founding Fathers and the Dutch origin of Thanksgiving Day

In the 17th century a small group of English refugees set up a small colony in the New World, on the coast of what is now the state of Massachusetts. Preceding this event, these pilgrims later to be called Founding Fathers temporarily find a relative safe haven in the Netherlands, especially in cities Amsterdam and Leiden. The pilgrims play a vital role in the history of the United States and have become a central theme in its cultural identity. Some of their ideas are directly traceable to their stay in the Netherlands and some of them more specifically to the medieval city of Leiden. Many people assume America’s National holiday Thanksgiving Day directly derives form a local Leiden festival.

The refugee story
After the reformation on the mainland of Europe, wherein large groups of Christians, under the spiritual leadership of Martin Luther, turn their back to the many Roman Catholic rituals and doctrines, this movement also starts to get solid ground in England. Although less massi…

Marinevormingen in de bossen

De Koninklijke Marine is een onderdeel van de Nederlandse krijgsmacht dat een groot aantal nationale maritieme taken heeft en zich inzet voor veiligheid op- en vanuit zee. In de jaren 1946 tot 1978 worden marinemannen militair opgeleid op een plek ver van het open water. Voormalige burgers worden omgevormd tot soldaten in het Marine Opleidingskamp Hilversum (MOKH). In de nabij gelegen bossen ondergaan de nieuwe militairen hun Eerste Militaire Vorming (EMV), zoals dat in die dagen heet. In deze landomgeving heersen marineroutines, ware men op zee. Er is zelfs een boot, van beton…
Het kamp Voor een groot deel is het MOKH opgezet door de Duitse bezetter, zij hebben het grootste deel van de gebouwen neergezet. Na de Tweede Wereldoorlog wordt het complex functioneel door de marine overgenomen. Naast andere opleidingen, vindt hier de militaire vorming voor de nieuwkomers plaats. De meesten van hen arriveren op het station Hollandsche Rading bij Loosdrecht vanwaar zij met een marinebus naar…

De Poort tot de Vloot

In de dorpskern van de gemeente Voorschoten bevindt zich een straat met een in Nederland unieke naam, namelijk, de Koninklijke Marinelaan. Anno 2013 herinnert zich maar weinig in deze doorsnee-straat aan het marineverleden. En dat terwijl voor vele duizenden marinemannen hier hun carrière bij dit onderdeel van de Nederlandse krijgsmacht begon. Aan deze straat lag namelijk het Marine Opkomstcentrum (MOC). Jongemannen die het avontuur wilde aangaan, werden hier gekeurd.


Het terrein van het voormalige opkomstcentrum wordt in 1939 door het Rijk voor het leger gevorderd, dit in verband met de spanningen aan de oostgrens en de Nederlandse mobilisatie na de inval van nazi-Duitsland in Polen. Nadat Nederland de kortdurende en ongelijke strijd in 1940 tegen Duitsland opgeeft, wordt het terrein overgenomen door het Duitse leger, de Wehrmacht. De bezetters breiden het kamp uit en bouwen naast houten barakken het stenen hoofdgebouw dat dienst doet als keuken en kantine.
Snel na de bevrijding van …